Autor: profesor
Data: 01-07-10 11:24
1. Św. Mikołaj planuje sprawić radość wspinaczowi tradycjonaliście. Wiedząc, że wspinacz ten oddaje się swojej pasji jedynie w „piachach” w Hejszy, Święty powinien wybrać na prezent:
a) Lekką i poręczną wiertarkę i zestaw kotw.
b) Zestaw tradycyjnych haków żeliwnych
c) Komplet friendów
d) Dwie długie taśmy rurowe, dwa zakręcane karabinki, 60 m. statyka i Grigri.
Ad1.
Wspinacz tradycjonalista kojarzy się ze wspinaniem wg restrykcyjnych reguł etycznych, najczęściej wg reguł dominujących w czasach dawniejszych. To by sugerowało, że chodzi o wspinanie na własnej protekcji (najlepiej z użyciem starych rupieci: drewnianych kołków i klincali). Jednak reguły etyczne we wspinaniu przynależne są nie tylko czasom, ale i miejscom. W tym wypadku chodzi o Hejszowinę, gdzie drogi obijane są za pomocą ringów(b. dużych), ale tylko podczas prowadzenia(trzeba wiercić w trakcie wspinania) – nie wolno obijać ze zjazdu. Zasady te biorą się po części ze specyfiki tamtejszego piaskowca, który uniemożliwia asekurację z friendów, kości typu RP, heksów czy haków. Tego typu punkty asekuracyjne wykruszyłyby po prostu skałę i wyleciały. Alternatywę stanowią specjalne węzełki klinowane w rysach zamiast kości i wspomniane ringi.
Odp: a)
2. Banda anorektycznych pedałów w secondskinach to:
a) Słowa wygłoszone przez Włodzimierza Szaranowicza na zakrapianej imprezie Przeglądu Sportowego. Dotyczyły one panczenistów.
b) Określenie przez Wojciecha Cejrowskiego zachowania, obejmujących się po jednym z konkursów skoczków narciarskich reprezentacji Niemiec.
c) Określenie często używane w odniesieniu do czołówki wspinaczy z okresu, gdy swoje triumfy święcił Stefan Glowacz.
d) Słowa wyszeptane przez znanego z rozwiniętej muskulatury „Fabka” na widok czołówki wspinaczkowej świata, podczas jego pierwszego startu w Pucharze Świata. Mimo wyraźnej przewagi w budowie Fabek odpalił zaraz po opuszczeniu chwytów startowych.
Ad2.
Czasy dominacji Stefana Glowacza były okresem kiedy modne wśród wspinaczy były spodnie typu secondskin. Nie oceniając walorów estetycznych takich wdzianek, szczególnie eksponujących męskie kształty, wystarczy wspomnieć o zazwyczaj bardzo szczupłej budowie wspinaczy należących do czołówki, żeby otrzymać przytoczone powiedzenie.
Ps1 Jeśli chodzi o Fabka, cóż podobno mimo muskulatury odpadł rzeczywiście na pierwszych klamach, a może to nie on...?
Ps2 Mam wrażenie, że powiedzenie to z pewną zawiścią zresztą, najczęściej stosują wspinacze, którzy w tamtych czasach również ulegli dyktatowi mody nosząc z dumą secondskiny, ale ze względu na budowę ciała nie zasłużyli na zaszczytne miano: anorektycznych.
Odp: c)
3. Kandydat na Bambus to:
a) Kolejna celna uwaga Cejrowskiego, tym razem wygłoszona przy okazji dyskusji o sensie demokratycznych wyborów i jakości startujących w nich kandydatów w tzw. republikach Bananowych.
b) Wspinacz, który postępował zbyt ryzykownie i wieszczono mu rychłe zakończenie kariery, przy czym określenie kandydat na bambus miało niestety konotacje rasistowskie (głupi, bezmyślny jak bambus).
c) Wspinacz, który postępował zbyt ryzykownie i wieszczono mu rychłe zakończenie kariery, przy czym było to określenie pozbawione konotacji rasistowskich.
d) Słowa motywujące członków sekcji wspinaczkowej W Pionie, w czasach gdy jeden z instruktorów straszył, że będzie używał bambusowego kijka nie tylko do pokazywania chwytów.
Ad3.
Przed wojną i przez pewien czas po niej ciała ofiar wypadków taternickich znoszono na bambusowym kiju. „Kandydat na bambus” mówiono o wspinaczach przeceniających swoje możliwości, szarżujących lub niekompetentych. Nie należy rozumieć tego określenia za alternatywę do ekstremalista. Miało to znaczenie pejoratywne-pod żadnym pozorem nie wiązać się z delikwentem liną, ani nie wspinać się z nim. Nie wiem czemu ten bambus, stosowany wówczas również jako materiał na kijek(jeden!) w narciarstwie, był o tyle lepszy od naszej rodzimej dębiny, że zdecydowano się na taki nie polski akcent, ale oczywiście nie ma tu mowy o żadnej symbolice rasistowskiej.
Odp. c)
4. „Kontrfifka” to:
a) Żartobliwe określenie akcji prowadzonej przez komisję wypraw i unifikacji PZA. Akcja ta miała na celu zwalczanie notorycznego nadużywanie haszyszu podczas polskich ekspedycji do Afganistanu i Pakistanu.
b) Technika kontrowania nadmiernego bujnięcia się przy dynamicznych ruchach wspinaczkowych poprzez umiejętne usztywnienie ciała.
c) Element szpeju służący do haczenia.
d) Ćwiczenie służące wzmocnieniu mięśni brzucha – pozbyciu się tzw. fifłaka.
Ad4.
Technika kontrowania bujnięcia się to body tension. Fifłak? – pierwsze słyszę. Co do narkotyków na ekspedycjach to jak łatwo się domyślić w krajach muzułmańskich gdzie trudno o naszą tradycyjną używkę, musiały się zdarzać. Podobno doprowadziły one nawet do ponurej tragedii jednej z naszych ówczesnych gwiazd wspinaczkowych. Jednak chodzi o szpej do haczenia. Kontrfifi to haczyk posiadający otwory przez które przekłada się repik 6-7mm. Repik łatwo przesuwa się, ale tylko w jedną stronę(trochę jak w grigri). Kontrfifkę zahacza się na punkcie asekuracyjnym powyżej i mając jeden koniec repa przyczepiony do uprzęży można przyciągnąć się do tego punktu i zawisnąć w nim.
5. Nosisko to
a) Inna nazwa szpejarki
b) Kij na którym kiedyś znoszono ciała tych, którzy w górach polegli.
c) Drewniany stelaż zakładany na plecy, którego używają nosicze dostarczający na plecach żywność do słowackich schronisk w Tatrach.
d) Duży, potężny, niezgrabny nos.
Ad5.
Podając za słownikiem języka polskiego PWN:
nosisko n II, N. ~kiem; lm D. ~ków
pot. «duży, niezgrabny nos»
Ogromne, potężne, wielkie, niezgrabne nosisko.
emzio
|
|
